هاجر عسکری رئیس اداره میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی شهرستان شیراز در یادداشتی نوشت: هر گام در شیراز سفری است میان لایههای تاریخ و معنا. روز شیراز، فرصتی است برای بازخوانی میراثی که نه تنها در کالبد شهر بلکه در روح و زندگی مردمان آن جریان دارد. میراث ملموس و ناملموسی که در آواهای موسیقایی، آیینهای کهن، ادبیات فاخر، باغ ایرانی، صنایعدستی اصیل و شیوه همزیستی مردم آن جلوهگر شده و شیراز را به یکی از برجستهترین نمونههای شهرهای فرهنگمحور در ایران و جهان تبدیل کرده است.
شیراز همواره بر مدار فرهنگ زیسته و شهروندان آن حافظان اصلی این میراثاند از حافظ و سعدی گرفته تا مردمان معاصرش. شیراز، از معدود شهرهایی است که «تاریخ» در آن صرفاً یک گذشته دور نیست، بلکه در قالبِ کالبد شهری، الگوهای زیست، سنتهای آیینی، حافظه محلهها و نظام دانشیِ تولید و نگهداشتِ هنر، همچنان فعال است.
این شهر در گذر زمان، همچون آرشیوی زنده عمل کرده است؛ جایی که لایههای تمدنی، از نشانههای کهنِ هویت ایرانی تا روایتهای دورانهای اسلامی، در هم تنیده و شبکهای از معنا و زیبایی پدید آوردهاند.
در شیراز، روایت در شکل کالبدی خود حضور دارد:در پیوستگی محلات کهن، در تداوم باغ-شهر ایرانی، در معماری زندیه، در بازارها، تیمچهها و حیاطهای اندرونی، و در نظام تعاملات اجتماعی که هنوز در کوچهپسکوچههای آن زنده است. شیراز «بستر روایتشدن» است؛ شیراز، تنها یک شهر تاریخی نیست؛ «شهرِ روایتها» ست. شهری که لایههای گوناگون تاریخ، ادب، آیین، حافظه جمعی و معماری آن، همچون متنی بزرگ و چندصدایی، امکان خوانشهای تازه و پیوسته را فراهم میآورد.
در این پهنه، هر باغ، هر گذر، هر نقش برجسته، هر خانه تاریخی و هر واژهای که در شعر سعدی و حافظ جاری شده، بخشی از روایت بزرگتری است که هویت فرهنگی ایران را شکل داده است.
از همین رو، شیراز نه فقط مکان، بلکه رسانهای زنده برای انتقال روایتهای تمدنی است. آینده شهرهای تاریخی از آنِ شهرهایی است که بتوانند روایت خود را حفظ و بازآفرینی کنند؛ و شیراز در این میان، یکی از پرظرفیتترین نمونههاست
انتهای پیام/
نظر شما